مروری بر سال 1394

سلام عسل بانو ....

دیگه کم کم افتادیم تو روزشمار آخرای اسفند و منتظر واسه یه سال جدید ،پر از اتفاقات خوب و خوشایند 

گل من سال 1394 پر از اتفاقات خوب و بد بود 

بدترین اتفاق امسال رفتن مامان جون از کنار ما بود ... یه اتفاق سخت و غیر قابل باور .  بعد از اون دو بار

سرماخوردگی شما جزو بدترین اتفاق ها بود چون جلوی چشم ما اذیت می شدی از مریضی . گرچه اینقدر صبور و خوش

اخلاق و آروم و البته خوش خنده بودی که حتی تو مریضیت هم ما رو می خندوندی..

اما امسال پر از اتفاق های خوب و قشنگ هم بود ... عید سال 1394 یسنای عزیزم 100 روزش بود یعنی 3 ماه و 10 روز . 

یه کوچولوی ناز و دوست داشتنی که وجودش رحمت و برکت سفره ی هفت سین ما بود . 

بعد از عید بود که انگار شما افتاده بودی تو سراشیبی و کلی کارهای جدید یاد می گرفتی .

غلت زدن ... سینه خیز رفتن .... نشستن ... چهار دست و پا رفتن ... مامان و بابا گفتن .... دندون در آوردن ... ایستادن ... و

اوج دلبری شما وقتیبود که بدون کمک ما تونستی روی پاهای کوچولوی خودت راه بری ... اون موقع شادی و خوشحال من غیر

قابل توصیف بود چون کوچولویی که یه روز قد یه عروسک بود و ناتوان از انجام دادن کاری ؛حالا اینقدر بزرگ شده بود که

مستقل شده و خودش راه می رفت ..

و اما عید امسال ... من همیشه عاشق ماه اسند هستم  ... چون انگار علاوه بر طبیعت که رنگ و بوی تازه می گیره انگار آدمها 

هم رنگی تازه و نو می گیرن ... همه چیز بوی لطافت و طراوت به خودش می گیره ...

اما 2 ساله  که عید ما علاوه بر طراوت و لطافت ؛ برکت و نعمت بزرگی رو تو خودش داره . چون یه دختر ناز و معصوم کنار 

ماست... یه فرشته خوشگل و ناز که خدا رو هزاران هزار بار شاکریم به خاطر این لطف و عظمتش 

امیدوارم سال 95 سالی پر از خیر و برکت و سلامتی و تندرستی برای همه ی انسانها مخصوصا دوستای خوب نی نی وبلاگی 

و نی نی های نازشون باشه ...

امیدوارم غم و غصه و ناراحتی تو خونه ی هیچ کدومممون نباشه ...

و پیشاپیش سال 1395 برا همه ی شما مبارک 

 دختر گلم اینم لباسا یی هست که واسه عید شما خریدیم . خودم که عاشق تک تک شون هستم و لحظه شماری می کنم واسه

دیدن شما تو این لباسا در حال عید دیدنی